Νεραιδούλα μου φτωχή...

"Το ταξίδι της ανακάλυψης δεν σημαίνει

 να ψάχνεις καινούρια μέρη, 

αλλά να έχεις καινούρια μάτια."

Μαρσέλ Προύστ

     Κάποια στιγμή σας είχα αναφέρει ότι μου αρέσουν οι κατασκευές. Ειδικά όταν είναι από "άχρηστα¨υλικά! Δεν μπορώ να σας εξηγήσω τι ικανοποίηση παίρνω όσο το έργο προχωράει και έρχεται στην τελική μορφή.

      Μου αρέσει πάντα να ψάχνω τις διαφορετικές προοπτικές που έχει ένα αντικείμενο. Ίσως επειδή είμαι χαρακτήρας πρακτικός, δεν ξέρω. Μου αρέσει να παίζω το παιχνιδάκι της ανακάλυψης.

Όλα ξεκίνησαν από ένα ρολό χαρτιού 
που έγινε κάπως έτσι:

Χαρτί που θα το πετάγαμε; Μπορεί! 

Αν και πάντα γίνονται 

τα πρόχειρα μας τους μήνες του σχολείου. 

Όμως με λίγη κόλλα φτιάχνει κάτι όμορφο.

Κουρελάκια, κλωστούλες, βελονίτσες και ,ναι, 

δαχτυλήθρα μη τρυπηθούμε κιόλας.

και νταν-ντααααααν.....

Έτοιμο το φορεματάκι της νεραιδούλας και ας είναι φτωχό....

Είναι πολύ γλυκό δεν νομίζετε;



Στο επανιδείν λατρεμένοι!